star-delta

เริ่มจากกบก่อนละกัน

         ฮึบ เอาไงดี แบ่งเป็นสองส่วนๆ

1. ถึงป่ะป๊า

     ป๊าคงไม่ได้อ่านหรอกเนอะ จะว่าไปวันนี้หนูยังไม่ได้บอกรักพ่อเลยนี่นา เดี๋ยวต้องบอกซะและๆ เอาเป็นว่าถึงเราจะไม่ค่อยได้เจอกันแต่หมี่รักป๊ามากนะค

    ในความจำของหมี่นะ ป๊าคือผู้ชายที่ใจดีที่สุดเท่าที่หมี่รู้จักมา ถ้าหมี่อยากได้อะไรป๊าก็จะหามาให้เสมอ หมี่บอกว่าหมี่อยากไปเที่ยว ป๊าก็พาหมี่ไป ไม่ว่าป๊าจะงานยุ่งแค่ไหนแต่ป๊าก็มักจะบอกเสมอว่า รอพ่อแปปนึงนะ อีก 5 นาทีพ่อไปถึงแน่นอน แต่หมี่ก็จะโกรธป๊าเสมอ เพราะคำที่ป๊าบอกว่า 5 นาที แต่ป๊าก็มาสาย บางครั้งก็แค่ไม่นาน แต่บางทีก็เป็นชั่วโมง หมี่ไม่เคยเข้าใจเลยจนเมื่อหมี่ย้ายมาเรียนที่กรุงเทพฯ หมี่ก็ไม่ได้อยู่กับพ่อแต่พ่อก็มักจะขึ้นมานอนกับลูกคนนี้เสมอๆ หมี่ก็ไม่เข้าใจว่าป๋าจะขึ้นมาทำไม แต่พอวันหนึ่งที่ป๊ามารับที่โรงเรียน หมี่นัดกับป๊าไว้บ่าย 3 ครึ่ง แต่หมี่ก็เล่นและคุยกับเพื่อนจนลืมเวลา ป๊าก็ไม่โทรมาหาหมี่สักที หมี่ก็คิดว่าคงเหมือนทุกครั้งแหละที่ป๊าจะมาสาย เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมง ตอนนั้น 4 โมงกว่าๆ แล้ว หมี่ก็โทรหาป๋าทำเสียงปั้นปึ่งนิดหน่อยว่าป๋าถึงไหนแล้ว ป๋าตอบว่าพ่อรออยู่หน้า Mc Donall หมี่ออกมาหาได้เลย นาทีนั้นหมี่รู้สึกแย่มากๆ หมี่ย้อนนึกถึงวันที่หมี่รอป๊า หมี่โทรไปเร่งป๊าหลายครั้งมาก บ่นกระปอดกระแปดไปเรื่อย แต่วันที่ป๊ารอหมี่ ป๊ากลับยืนเฉยๆ ไม่มีโทรมาว่าหรือดุที่ลูกคนนี้ปล่อยให้รอ ป๊ากลับบอกว่า ป๊าเคลียร์งานขึ้นมาหาหมี่แล้ว วันนี้ป๊าอยู่กับหมี่ได้ทั้งวัน รอหมี่ได้ ไม่เป็นไร

       ตั้งแต่วันนั้น หมี่ก็กล้ามากขึ้น กล้าที่จะบอกว่ารักพ่อ เพราะว่าป๊าทำทุกอย่างให้ลูกคนนี้มากเหลือเกิน มากเกินกว่าที่ลูกคนนี้จะตอบแทนได้หมด

        ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ทำให้ลูกคนนี้ ขอโทษสำหรับทุกสิ่งที่ผ่านมา ขอโทษที่ดื้อและเอาแต่ใจตัวเองเสมอมา หมี่รักป๋าจริงๆ ค่ะ

2. ถึงพ่อหลวง

     เนื่องในวันนี้เป็นวันพระราชสมภพของพระองค์ หนูก็ขอให้พระองค์ทรงมีพระวรกายสมบูรณ์

แข็งแรง อยู่เป็นมิ่งขวัญของปวงชนชาวไทยตราบนานนิรันดร์

     สุดท้ายนี้ก็ฝากถึงทุกๆ คน คงไม่ไ้ด้มีแค่กบคนเดียวที่เคยเบื่อหรือรำคาญพ่อ (อาจจะไม่ใช่แค่เคย) แต่หมี่อยากให้ทุกคนรู้ว่าที่พ่อทำลงไปคงเพราะความเป็นห่วง ความคิดถึง และความรัก เพราะฉะนั้น ใครที่ยังไม่ได้บอกรักพ่อ อย่าลืมไปบอกรักพ่อกันนะคะ มันไม่ได้ยากหรอกค่ะ แค่พูดไปกบมั่นใจว่า "พ่อ" ต้องดีใจมากแน่ๆ

     ของกบคงจบแค่นี้ ขอไปบอกรักพ่อก่อน ใกล้ถึงเวลาที่พ่อจะกลับบ้านแล้ว เจอกันค่ะๆ

---------------------------------------------------------------------------------

แฮมสเตอร์ขอมาต่อบ้าง~

คราวนี้พวกเราขอละจากความรั่ว มั่วและเมา มารักในหลวง รักพ่อ รักควอนยูริ *0*

1. ถึงพ่อบังเกิดเกล้า 

     ตั้งแต่ตอนที่ฉันยังไม่เกิดมาพ่อเคยพูดว่าอยากได้ลูกชาย พี่ชายก็ฉันจึงเป็นลูกที่ท่านรักมาก
แต่เมื่อตอนที่แม่คลอดฉันออกมา แม่บอกฉันว่าพ่อเป็นคนแรกที่เข้ามาอุ้มฉันด้วยความเห่อเลย

ตอนที่ฉันอยู่ ป.1 พ่อเคยตีฉันจนเป็นรอยมือ เหตุเพราะฉันไม่ระวังทำให้ข้าวเช้าหก
ตอนที่ฉันอยู่ ป.3 พ่อเป็นคนไปประชุมผู้ปกครองของฉัน เพื่อน ๆ บอกฉันว่า พ่อหน้าตาน่ากลัว แต่ฉันไม่สนใจก็จะทำไมนี่พ่อของฉันนะ
ตอน ที่ฉันอยู่ ป.6 พ่อเป็นคนไปรับฉันที่ รร. ในวันสุดท้ายที่ฉันได้อยู่ที่นั่น แม้ว่ามันจะไกลจากบ้านมากถึงชลบุรี แต่พ่อก็ขับรถจากกรุงเทพฯ มารับฉันหลังจากที่ทำงานเสร็จโดยไม่แสดงท่าทีเหน็ดเหนื่อย และยังเตรียมข้าวใส่กล่องไว้ ด้วยความเป็นห่วงว่าฉันจะหิวระหว่างทาง
ตอนที่ฉันอยู่ ม.1 พ่อเป็นคนที่พาฉันมาสู่รั้วแดง-ขาว รร.ที่ให้อะไร ๆ มากมายกับฉัน

     ณ ตอนนี้พ่อของฉันมีงานมากมาย ด้วยรายจ่ายของบ้านที่มันมากขึ้น ทำให้ต้องไปทำงานที่ต่างจังหวัดบ่อยกว่าอยู่ที่บ้านเสียอีก
ทุกครั้งที่กลับมาพักที่บ้านหรือโทรมาที่บ้านเช่นทุกวัน พ่อมักเตือนให้พี่ชายของฉันรีบขึ้นนอนพรุ่งนี้เช้าจะได้ตื่นมาอย่างสดชื่น
แต่พ่อก็มักจะถูกพี่ชายชักสีหน้าใส่บ่อย ๆ แม้ฉันจะไม่ชอบใจกับท่าทีของพี่ชาย แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มาก

     เวลาที่พ่อโทรมาถามทุกวันที่บ้านวันที่ต้องไปต่างจังหวัดแล้วถามถึงพี่ชายฉันจึงพยายามเลี่ยงไม่ให้พี่ชายคุยกับพ่อเพราะมักจะทำเสียงไม่พอใจใส่พ่อทุกครั้ง ฉันเห็นพ่อเหนื่อยกับงานที่ทุ่มเทไปเพื่อลูกของท่าน ไม่อยากให้ท่านเสียกำลังใจ
แต่ก็ไม่รู้ว่าสิ่งที่ฉันทำนั้นมันถูกทางแล้วหรือเปล่่า...

     วันเกิดอายุครบ 15 ปี ของฉันที่เพิ่งผ่านมา มีคำหนึ่งที่พ่อไม่เคยพูดให้ฟังมาตลอด 14 ปี
แต่ในวันนั้นฉันได้รับข้อความทางมือถือที่ยาวเอาการจากพ่อ มันลงท้ายด้วยคำว่า
... "รักมากจากพ่อและแม่" ...

ขอบคุณที่พ่อห่วงใยอยู่ทุก ๆ ครั้ง
ขอโทษในความงี่เง่าจนอารมณ์เสียใส่พ่อในบางครั้ง
ขอบคุณใครสักคนที่ทำให้ฉันได้เกิดมาเป็นลูกของพ่อคนนี้ พ่อที่แสนดีที่สุดสำหรับฉัน...
และขอบคุณความรักที่พ่อมีให้ลูกคนนี้ ขอบคุณค่ะพ่อ
ขอโทษที่หนูขี้อายเกินไปที่จะพูดคำ ๆ นี้ แต่หนูก็รักพ่อเหมือนกันนะ ^^ 

2. ถึงพ่อหลวง

     พระองค์ทรงเป็นพระราชาที่ยิ่งใหญ่ ที่ห่วงใย ที่เป็นที่สรรเสริญมากที่สุดที่หนูเคยพบมา ทำให้หนูคิดบ้างว่าคนตัวเล็ก ๆ คนนี้จะทำอะไรดี ๆ ได้อย่างท่านบ้างหรือไม่ พระองค์ทำให้ชาวไทยหลาย ๆ คน นึกย้อนถึงตัวเองว่าเราได้ทำเพื่อประเทศชาติบ้างหรือยัง

      พระองค์เป็นกษัตริย์ที่น่าเคารพยกย่องและประเสริฐที่สุดที่ชาวไทยรักและเคารพเหมือน"พ่อ"จริง ๆ

ณ โอกาสนี้ หนูขอน้อมเกล้าฯถวายพระพรให้พระองค์มีพระวรกายที่แข็งแรง และอยู่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรที่แสนร่มเย็นนี้ให้กับชาวไทยไปอีกนานแสนนาน

 ปล. ขอแอบสุขสันต์วันเกิดให้ควอน ยูลิงด้วย ขอให้ออนนี่มีความสุขมาก ๆ

เพราะนั่นก็คือความสุขของโซวอนเช่นกัน ^^

edit @ 5 Dec 2009 20:59:43 by StarDelta

edit @ 5 Dec 2009 21:25:58 by StarDelta